حمل بارهای سنگین و فوق سنگین

 

حمل بارهای سنگین و فوق سنگین در ایران

از ابتدای دهه ۴۰ کشور رو به صنعتی شدن می رفت و لازمه صنعت در مرحله اول نیروی برق است . برای تکمیل نیروی برق در تهران نیروگاه شهریار ساخته شد .

برنده مناقصه ، یک شرکت آمریکای به نامی جنرال الکتریک بود و سنگین ترین بار آن یک دستگاه ترانسفورماتور به وزن تقریبی ۱۰۰ تن بود .

 

 

521729_10151516185839319_120076834_n-1

 

در آن زمان در کل کشور ایران وسیله حمل برای چنین محموله ای وجود نداشت ، فقط یک بنگاه کرایه جرثقیل به نام امدادی وجود داشت که آن هم فقط یک دستگاه تریلر کمرشکن با ظرفیت حمل بار به وزن ۳۰ الی ۴۰ تن را داشت .

 

این شرکت ، ترانس را از خرمشهر حمل کرده و به تهران رساندند . پیمانکار حمل نیروگاه ، شخصی بود به نام ” آقای سامی ژوزف ” . ایشان از جمله برادران آشوری بود و مرد بسیار خوش گذرانی بود که زن و بچه هم نداشت . همیشه یک میز در کاباره میامی به نام خودش داشت که هر شب مهمان های خارجی اش را به آن جا دعوت می کرد .

 

یکی از اتفاقات مهم هم این بود که وزارت دارایی اداره مالیات بر درآمد کشور از کاباره میامی تمام صورت حساب های چند ماه آقای سامی ژوزف را می گیرد و به استناد آن برای آقای سامی ژوزف پیش آگهی با رقم بسیار بالای مالیاتی می فرستند و به این طریق بساط آقای سامی ژوزف در آن کاباره جمع می شود .

پس از حمل آن ترانس همین طور حمل بارهای سنگین شروع شد ، بخصوص در ساخت خط لوله کشی گاز IGAT1  که می بایستی کمپرسورهای سنگین به وزن  ۳۰۰ تن تعبیه کنند .

 

شرکت ” آنرپوز ” فرانسوی یک دستگاه بوژی ۱۰محورِ ساختِ کارخانه ” شولد ” با دو کِشنده ی مخصوص ماک را از فرانسه و آمریکا وارد کرد ، پس از حمل کمپرسورهای بید بلند ، آن بوژی را شرکت ستی خرید و اولین شرکتی بود که در ایران بوژی دار شد . پس از یک سال در مناقصه حمل تجهیزات تصفیه خانه بیدبلند برنده مناقصه شرکت های ” لوانت اکسپرس ” با شرکت  ” یونی ترانس ” شدند . یک دستگاه بوژی ۱۲محور از آلمان وارد کردند که پس از اتمام قرارداد ، شرکت یونی ترانس ۵۰% دیگر آن بوژی را خرید . و سپس به موازات ازدیاد ورود بارهای سنگین و فوق سنگین ، شرکت های حمل ونقل و یا افراد علاقمند به مسائل حمل ونقل ، بوژی های مختلف و با محورهای متفاوت را خریدند و به کشور آوردند . در این رابطه فقط مسئله بوژی ها مطرح نبودند بلکه تقسیم بار بر روی هر محور بوژی مطرح بود .

برای بوژی ها هر محور ۸ چرخ ۱۸تن تعیین شده بود و در محور بندرعباس تا انار هر محور ۵/۱۲ تن بود که این خود مسأله بزرگی بود، تا آن که با گشودن راه بندرعباس از طریق لار محدودیت ۵/۱۲ تن محور از بین رفت .

 

در حال حاضر شرکت ستی با داشتن ۲۴۰ محور بوژی و وسایل حمل بارهای سنگین مقام اول را در کشور دارد و سپس شرکت ” ایران دانا ” در حدود ۱۰۰ محور بوژی دارد و همین طور حمل و نقل ” فخار ” و ” وزین بار ” که ۱۰۰ محور بوژی دارند . بعد از این ها اکثر شرکت ها زیر ۱۰۰ محور بوژی دارند و جوابگوی تمام بارهای بسیار سنگین کارخانجات پتروشیمی و پالایشگاه ها و نیروگاه ها هستند و در ضمن در کشورهای عراق ، ترکمنستان ، ازبکستان هم فعالیت دارند .

 

 

مطالب مرتبط

تحولات حمل ونقل در ایران

تاریخچه حمل و نقل 

انجمن بین المللی حمل و نقل هوایی یاتا IATA

تاریخچه حمل و نقل شهری

تاریخچه حمل هوایی

تاریخچه حمل و نقل شهری

فورواردینگ و حمل ونقل بین المللی در ایران

فریت بار و کارگو

لجستیک

 

حمل بارهای سنگین و فوق سنگین
4.8 (95.56%) 9 votes
Tags: